Rotonda Park

Plaza Del Fierro or mas kilala sa tawag na Rotonda. Oo rotonda lang ang nakagisnang tawag dito. Kaya naman nung marinig kong merong rotonda sa Espana, akala ko katulad nitong sa lugar namin.

Dati mataas na plaza ito na kung kadalasan ginaganapan ng mga programa or pagtatanghal ng mga artista lalo na pag fiesta. Bumaba na lang ito dahil na rin sa proyekto ng gobyernong pataas ang mga kalsada dahil sa baha.

Maraming tao, maging bata or matanda ang tumatambay dito. Nakaupo. Naglalaro, Nagtatakbuhan. Meron ding mga nag iimote lang din. Kadalasan tagpuan din ng mga magkasintahan.

Dati ang monumento ni Del Fierro ay nasa gitna. Yan ang kadalasang base ng mga nagtataguan (tagong-pung). Kaya siguro napunta na sya sa gilid kakatulak ng mga batang naglalaro :-)

Naaalala ko isa sa sikat nakainan dyan ay ang Pepe's Barbeque. Amoy na amoy mo ang usok ng barbeque kahit malayo ka pa lang. Kaya naman ang daming kumakain dito. Naalala ko pag niyaya ako ng aking tatay kumain dyan pakiramdam ko malaking okasyon na yun.

Sa amoy palang ng kanilang barbeque mabubusog ka na. Kaya mapalad kang nakatiwa sa paligid nito, malamang kanin lang at amoy nito solb ka na.

Kami namang magbabarkada bumibili ng pisong sabaw. Nilalagay ni manong ang sabaw sa isang plastik. Kakagatin namin ang isang dulo ng plastik at dito sisipsipin ang mainit na sabay. Ingat lang kasi mainit ang plastik.

Sabaw at sabay langhap sa amoy ng iniihaw na barbeque solb na ang merienda namin.

Operation-Basag-Paso

Aside from Operation Doorbell, we had another trip. We call it Operation-Basag-Paso...

Paso or vase (or base... yung paso ... as in paso ng halaman... basta yung tinataniman ng halaman!) is a container that contains a plant. Gets?

Usually, ito ay nakapatong sa mga patungan... gets ulit? Merong mga patungan na pinagawa. Mayaman ka kung maraming layers. Ngunit kadalasan nakapatong ito sa mga bakod na gawa sa hollow blocks. Katamtaman lang naman ang mga taas ng mga bakod na ito kaya kayang kayang diligan ng mga may-ari ang mga halaman.

Pasensya naman kung minsan (kung hindi madalas) naiitulak namin ito. Katuwan lang naman...

Promise di ito madalas... minsan talaga kailangan na namin itigil kasi di rin nakakatuwa pagtumagal.

Mas masaya pa rin ang Operation Doorbell.. walang nasisirang bagay.

So try at your own risk.

San Jose De Gagalangin Church

Sa kahabaan ng kalsada Juan Luna matatagpuan ang simbahan ng Gagalangin - ang San Jose de Gagalangin. Tapat sya ng Mercury at Jollibee Juan Luna. Kung ikaw ay galing sa Maypajo, Caloocan, ito ay bago pa mag Torres High School.

Dito kami ng mga tropa nagsisimba.

Oo noh! kahit ganito kami nagsisimba kami.

In fact, nagseserve kami dyan... Catholic Youth Movement (CYM).

Naalala ko sa ilalim ng simbahan merong lumang seminar house na kung saan ginagawa ang mga cursillo at syempre ang mga seminar ng CYM.

Sa mga susunod na araw, sa pamamagitan ng Google Map, babaybayin natin ang mga kalsada Gagalangin at unti unti nating babalikan ang magaganda alaala ng mga lugar kung saan masayang lumaki ang mga kaibigan.

Abangan...

Kapansin-pansin matagal tagal na rin nung huli akong nag post dito. 

Marami nang nagbago, maraming mga ganap.

Pero tuloy ang kwento…

… alalahanin ang nakaraan

… masayang kabataan

nung tayo ay matitibay pa

Lumang Tula

Luma na ito... panahon pa ng friendster...

Pero trip ko lang i-post dito kaso wala na yung dating link... buti na lang at meron pa akong kopya... pero kahit wala na yung original link nasa puso ko na naman ito...

Happy Father's Day Mang Pol...

Si Mangpol At Ang Kanyang Tunay Na Ligaya

(March 2006)

Lumuwas ng Maynila para makipagsapalaran

Namasukan bilang waiter sa isang kainan

Ang binatang si Mangpol na taga-Romblon

Nagsikap mag-aral kahit panggabi pa ‘yon

Napagkatiwalaan sa kanyang trabahong pinapasukan

Kaya naman ang binatang si Mangpol ang nauutusan

Pumupunta ng Divisoria para mamalengke

Paninda’y araw araw iba’t ibang putahe

Sa dalas ng kanyang pamimili kanyang nasisilayan

Isang dalagang tsinita sa kabilang tindahan

Dahil sa kanyang simpleng kagandahan

Ang binatang si Mangpol nakipagkaibigan

Ligaya ang pangalan ng masayahing dalaga

Na taimtim na nagdarasal ng kanyang nobena

Na ipagkaloob ng Diyos ang tamang mapapangasawa

Makakasama sa pagbuo ng isang Kristiayanong pamilya

Humihiling ng hudyat mula sa itaas

Na kung sino man magbigay ng pulang rosas

Sa nalalapit na okasyon at sa tamang oras

Mula sa kanyang mga manliligaw sumusuyo ng madalas

Dumating ang araw ng okasyon na hinihintay

Ni isang manliligaw niya walang nagbigay

Nang pulang rosas para sa kanya ialay

Inakalang wala sa kanila mamahaling taglay

Ngunit ang ibinigay ng binatang si Mangpol

Isang greeting kard para sa dalaga’y iukol

Pagbati mula sa puso na ang larawang nakapaloob

Isa pa lang pulang rosas na sa kanya ipinagkaloob

Tunay nga ang Diyos sa kanilang dalangin ay tumugon

Sapat na buhay at mga anak sila’y nagkaroon

Apat na lalaki tulong-tulong sa pagbabangon

Nang isang kristiyanong pamilya tiwala sa Panginoon

Dumating ang araw ang bawat anak ay lumisan na

Kanya kanyang buhay paghahanda sa sariling pamilya

Dada-dala’y mga gintong aral natutunan sa ama’t ina

Pamarisan ang pamilya ng pamumuhay na tama

Isang araw sa buwan ng Oktubre

Mabigat na karamdaman kay Mangpol nadiskubre

Unti-unti’y pumapayat ang dating masiglang katawan

Mula sa sakit sa dugo na kanyang nararamdaman

Mula noon labas pasok na sa pagamutan

Kasama si Ligaya na hindi siya iniwan

Si Mangpol dumadalangin para sa kanyang kalusugan

At makapaglingkod pa sa Diyos kung pahihintulutan

“Panginoon, kung nanaisin Niyo pa po,

Pagkalooban pa ako ng buhay dito sa mundo,

Iaalay ko pa rin natitira buhay paglilingkod sa’yo,

Bukas po sana pagalingin Ninyo ako.”

Ito ang huling panalangin niya ng gabing iyon

Pagka’t kinabukasan sa banal na oras ng hapon

Si Manpol ay humarap na sa kanyang Panginoon

Handa sa pagtatagpong ito mula pa noon

Tunay na kaligayahan kanyang naranasan

Literal nga na asawa niya Ligaya ang ngalan

Maging sa pamilya na kanyang iniwan

Buklod ng pagmamahalan at tunay na kaligayahan

I love you po daddy…

The Legend

What makes a simple fun-filled night life in Tondo?
A guitar with friends - tunay na tambay at tunog kalye...
 Kuya Boy - ikaw na!

Pagbabalik

Ahhh... buhay pa pala itong blog kong ito.

Matagal tagal na rin ako din nakakasulat. Kung sabagay marami ng pinag-aabalahan ngayon.

Pero I will try my best during free time to share those fun stories...

See you soon!

Haayyyy!!!

Nagpromise ako nuon na hindi na ako makikigulo o magre-react sa anumang masasamang balita. Hindi ko rin gagamitin itong blog ko para sa aking panananaw sa anumang isyu ng lipunan.

Pero naman!!!! hindi ko mapigil na magbulag-bulagan na lang sa mga nakikita't napapanood.

Kaya please pagbigyan niyo na ako...

Oo maraming palpak sa operasyon nung nakaraang lunes. At kitang kita ng mundo ang tunay na kondisyon ng 'security' sa ating bansa. Hindi pa nga tayo nakakabawi sa mga ibang issues eto meron na namang bagong dagok sa ating bansa. Kalakip ng kaganapang ito ay ang umaatikabong negative image na naman natin sa ibang bansa.

Wala akong binotong pangulo nung nakaraang eleksyon. Pero naniniwala ako dahil sa daming nagtiwala kay Noynoy, medyo nanumbalik ang tiwala ng karamihan sa ating gobyerno. Dahil dito naniniwala rin ako na may nakikitang pagsisimula ng 'pambansang pagbabago' at 'pagkakaisa'.

Ngunit hahayaan na lang ba natin mawala ang nasimulan na nating pagbabago dahil lamang sa isang hostage taker? Magsisiraan na naman ba tayo at magsisisihan sa mga pagkakamali ng iilang tao? Ang mga ito ba ay sumasalamin ng kabuuan ng ating bansa lalo na sa panahon ng ating pagsisimula ng tunay na pambansang pagbabago?

Tanggapin na natin... na ang ating nakita ay resulta ng ilang panahon na pagkakabulok ng ating sistema. Aminin mo man hindi... sisihin mo man sila o hindi... bawat isa sa atin ay naging bahagi directly or indirectly - nagdagdag sa kabulukang ito.

Pero dahil sa mga ganitong kabulukan tayo ngayon ay tumatayo para sa pagbabago.

Sana maunawaan natin na sa ating daraanan ay merong mga pagkakataon na lalabas pa rin ang ating mga kahinaan at kabulukan. Pero hindi ito nangangahulugan na titigil na tayo sa mga nasimulan na natin.

Paki-usap ko lang na sana wag na tayong dumagdag pa sa mga negatibong komento ng ibang bansa bagkus magkaisa para manindigan sa pagbabago.

Wag na nating isisi sa iilang tao ang mga nangyari... tanggapin na natin na kaisa tayo sa pagkakamali.

Oo na bwisit na kung bwisit... nakakahiya na nga eh... pero kung tayu-tayo magsisiraan at magtuturuan, sino pa ang magiging kakampi natin dito? Di ba mas nakakahiya kung makikita ng ibang bansa na tayo tayo nagkakagulo.

Sana pakita natin na nagkaka-isa tayo sa pagbabago...

Tinututulan ang anumang kaganapang tulad ng nangyari...

Dumadalamhati sa mga biktima...

Kasi tayo rin ay biktima rin...

Nang kahihiyang dulot nito...

Mamang pulis...

panahon na para baguhin ang hanay niyo...

linisin ang bakuran...

linisin ang pangalan...

para na lang sa mga anak niyo...

at sa mga kababayan niyo...

Manila Trip: From Tondo - Pangasizzzzz...

Isa sa namimiss ko sa Manila ay yung gumala. Ikutin ang kamaynilaan kahit saan ka dalhin ng iyong mga paa. Sa pagkakataong ito, samahan niyo ako bumiyahe mula Tondo (hanggang Pangasinan kaso nakatulog na ako at hindi na nakapagpicture picture pa) Zzzzzz.....

Bilang simula, pinuntahan ko si nanay sa tindahan sa Pritil. Nagpaalam.

Tutal babalikan ko na rin lang yung dati eh di humingi ulit ako sa nanay ko ng pamasahe para kumpleto ang pagbabalik-tanaw. Ayos! Siguro kung nandun si Daddy, sasabihin na naman niya "abunado pa ako sa yo 'nak eh".

(update: hindi pala ako humingi kay nanay dito... nagpapalit lang... hehehehe.. ang tibay ko naman...)

Pumanik ako sa bagong over-pass. Ngayon lang ako nakapanik dito kasi wala naman ito dati. Pero mas marami pa rin ang nakikipagpatintero sa kalsada kaysa pumanik at gumamit ng overpass.

Dito makikita mo ang busy street of Juan Luna!

Patungong Divisoria.


Eto naman papuntang Gagalangin at Caloocan.

Sa tapat ng Pritil Market ay ang Paaralang Rizal. Natatandaan ko sa gilid niya ay mga nagtitinda ng mga kawayan. Pagpanahon ng October-November, nagtitinda rin sila ng mga saranggola at mga guryon.


Pagbaba ko ng overpass, nandun yung pila ng jeep biyaheng Tayuman-Pritil.

At sa kanto ng Rizal Avenue at Tayuman ako sumakay ng LRT - sa Tayuman station.


Ganito pala itsura ng ticket sa LRT. Ang galing! Nakalagay pa talaga picture nung driver.

At sa likod ng ticket...
Pwesto ako sa kaliwa ng istasyon... dun sa dulo ang dati kong paboritong pwesto.

Eto dumarating na ang tren... bago na rin ata... di ko alam. Mabuti naman walang tumalon at nagpasagasa...

Punuan... nakatayo... siksikan...

Sa Doroteo Jose ako bumaba para lumipat sa MRT. Merong connecting walkway from Doroteo Jose to Recto Station.

Sa likod ng Odeon Cinema at sa pila ng bus papuntang Novaliches (di ko sure kung dito pa rin)...

Busy ang walkway.

Malalaman mo na kung nasa area ka na ng Recto pagnatatanaw mo na yung Isetann at merong mga taong ganito tumingin...

wag ka na lang makipagtitigan...

Pagdating ko ng istasyon, nagkukumpulan yung mga tao sa billboard ni Aga! Ah... dun pala kukuha ng tiket...

paano ba ito gamitin???

Buti na lang merong tumulong sa akin...

Nung nakuha ko na yung tiket... nagulat ako... kasi yun uli yung magiging driver ng tren!!!!

Ayos ang MRT...

Pagdungaw mo sa labas, makikita itong mall na ito na kung saan galaan nung high school... na kung saan din bawal humawak at tumambay sa mga railings.

Nandito pa kaya yung tindahan ng mga t-shirt na parang dark room yung style tapos kitang kita sa dilim yung mga print ng t-shirts. Pagnakabili ka ng t-shirt, sasabihin mo sa sarili mo "sana laging madilim na lang"...

Sinong maysabi na wala ng libre ngayon? Eto o.... LIBRE!!!

Basa-basa muna habang nag-aabang ng tren.
At dumating na rin pagkaraan ng ilang minuto...

Ayos! maluwag ang tren... pwedeng mag tambling!!!

Kung mas gusto mong tumayo, kumapit kay Mister Donut!!

Legarda station... salamat sa MRT.. di na natra-trapik sa area na ito. 50% ata ng oras ko sa biyahe nung college nauubos sa lugar na ito!!!

San Beda... musta na kaya yung mga naging kaklase ko??? Dami na sigurong abugado... but for sure mas marami kaming na-kick out!!! hahahahaha!!!

Pureza-Santa Mesa area.. kita nyo yung UFO ng PUP?

Maraming nagtatanong kung ano talaga yung hugis UFO sa labas ng library ng PUP. Si daddy lang nakasagot sa akin ng matino... water tank pala yun!

Nag-te-tren din ako nung pumapasok ako ng PUP, pero PNR tren yun. Buti na lang merong estasyong malapit sa iskul. Anong tawag nga pala dun sa mga de-padyak na sasakyang riles??

Naalala ko tuloy yung minsan habang naglalakad kaming magkakaibigan sa ilalim ng tulay sa may gawing riles ng hippodromo, naisipan naming mag-inuman. Mahaba kasi break time nun kaya napabili kami ng red horse. Sa tapat ng tindahan, naupo kami sa kalsada at pinagmamasdan ang pagdaan ng tren habang lumalagok ng malamig na red horse. Ala-una ng tanghali...

Ang Altura... o ang Stop n Shop... papuntang San Juan... papuntang Teresa... papasok ng PUP...

Kung pag-uusapan ang buhay college, mas higit ang naaalala ko tungkol sa mga kaibigan kaysa sa loob ng silid aralan. Higit pa sa simpleng barkada ang turingan namin ng Ded Hungry Society - tropa natin nung college. Sa mga pinagdaanan at mga trouble... panalo talaga sila...

Dito sa centerpoint ang tradisyon namin: bumibili ng makakain sa loob ng grocery at sa fast food babanatan. Mga wala kasing pambili ng pagkain sa mga tindahan sa fastfood. Minsan dun na rin sa foodcourt umiinom... syempre bili rin sa loob ng grocery.

Miss ko tuloy sila...

Eto... bababa na ng tren...

kasi Araneta Station na!!!

Nire-ready ko na ang cellphone ko para sa madaliang pagkuha. Alam ko kasi maraming interesting dito sa Cubao kaya... ready... hawak ng mabuti sa cellphone ... and go!!!

Nandyan yung mamang tapat sa bayan at sa mamamayan ... sa tapat ng bayan at mamamayan kung umihi!

Ang mamang musikero! marami akong natutunang intro ng mga kanta dito...

Nuon, isang tropa ang tumatambay sa tapat ni mamang musikero (ibang mama ito). Nagrerequest ng kung anu anung kanta para makita yung tipa ng gitara... pag naubusan ng barya, tinatapik na lang yung lalagyan ng mama kunwari merong nilagay na barya... ang tibay!!

... dito medyo napahinto ako... paano? bakit?
Di ko alam kung ano ang magiging reaction ko dito... anong magagawa ko???

Pumikit ng saglit... nanalangin... at nagpatuloy maglakad....

ah... nakarating din sa station ng bus...

Bago ako sumakay, bumili muna ako ng C2 para merong maiinom sa biyahe...

Nakakamiss talaga sumakay ng bus...

Anyway, getting ready for the trip. Ok sana - championship match ng Lakers-Boston kaso ang labo ng reception ng TV.

Ganun pa rin yung tiket ng bus. Makalat pa rin tuwing nagbubutas si manong!

Bumili rin ako ng dyaryo!!! Sa wakas nakahawak din ng dyaryo!!! at ang amoy!!!! nakakamiss... sa internet na lang kasi nakakabasa...

Munoz area na ba ito? malaki na rin ang pagbabago...
tapos balintawak ito??? ang cool nung ads... yung mga bata ginagaya si coach roach at pacquiao!!!

NLEX syempre daan ng bus...

Para sa akin mas maaliwalas ang NLEX kaysa SLEX...

Sa ilalim ng tulay...

tulay pa rin...

maaliwalas talaga...

Pagdating ng Dau, huminto ang bus para magbaba at magsakay ng mga bagong pasahero. Baba muna ako para mag-CR.

Pabalik sa bus, narinig ko ang dalawang nagtitinda ng mga kakanin tungkol dun sa mamang kinuhanan sila ng litrato.

"Kinuhanan niya ako!", sabi ng isa.

"talaga?", ang kilig naman ng isa.

Eh di kinumpleto ko na araw nila. Sabi ko kung gusto nila picturan ko na rin sila...

Sige daw... ngayon search niyo na lang ito sa internet... ehehehhe...

From Dau, tuloy ang biyahe via SCLEX...

maganda at maayos ang biyahe... maraming natitipid na oras via SCLEX...

nakakantok na...

Nakabili ako ng chitcharon sa Dau. Sabi kasi nung driver mas okay daw bumili sa Dau at sa Tarlac na lang ako bumili ng balot. Mga bilin ng aking mahal na naghihintay sa Pangasinan.

Eto rate ng SCLEX - Conception as of June 2010...

Pagpasok ng Tarlac, pumanik na yung hinihintay ko... isa pang libre....
masarap.. okay na rin...

Namimigay si manong... free taste... o di ba meron pa ring libre...

Pagkatapos babalikan kayo para alukin ng mga kakanin... as in alok talaga... "pang bwena mano lang boss", sabi nya. Alas-dos na ata nun bwena mano pa rin?

Ni-review ko yung mga pictures sa mobile ko... marami na pala akong nakuhanan...

at bigla na lang ako natigil dun sa mamang nakita ko sa Cubao...

hindi dun sa mamang tapat...

kundi dun sa mamang walang braso, walang paa...

anong magagawa ko...

anong magagawa natin...

napapikit ulit ako... nagdasal....

tapos bigla ko naisip ang pamilya kong naghihintay sa Pangasinan...

... tinulog ko na lang... at paggising nasa Pangasinan na ako....